Ta tajemniczo brzmiąca nazwa nie oznacza nic innego, jak aparat służący do pomiaru ciśnienia tętniczego. Obecnie prawie każdemu z nas doskonale już wiadomo, że ocena wartości ciśnienia tętniczego, połączona z jego systematyczną kontrolą jest kluczem do zapobiegania groźnym chorobom ogólnoustrojowym, a zwłaszcza chorobom krążenia. Manometr to tradycyjna nazwa ciśnieniomierza używanego w gabinetach lekarskich. Ciśnienie krwi można też oznaczać za pomocą elektronicznego aparatu pomiarowego do samodzielnego użytku pacjenta. Poniżej przedstawiamy wady i zalety każdego z tych ciśnieniomierzy.
Jak zmierzyć ciśnienie krwi?
Ciśnienie krwi mierzone w sposób właściwy i wiarygodny obejmuje pomiar ciśnienia wykonany na przedramieniu obydwu kończyn (miejscem pomiaru jest tutaj tętnica ramienna) - prawej i lewej, w trzech pozycjach: stojącej, siedzącej i leżącej. Lekarz rzadko dysponuje czasem, by wykonać wszystkie z tych oznaczeń, warto jednak badać ciśnienie obustronnie oraz w pozycji stojącej. Jest to szczególnie ważne dla pacjentów starszych, u których w pozycji stojącej może dochodzić do spadków ciśnienia skutkujących zawrotami głowy i omdleniami. Ręka badana musi opierać się swobodnie na podłożu, mniej więcej na wysokości serca pacjenta. Pomiar ciśnienia wykonywany jest zazwyczaj przy pomocy standardowego mankietu o szerokości 12-13 cm i długości 35 cm. Jeśli jednak ciśnienie ma być zmierzone u osoby otyłej lub mocno umięśnionej, potrzebny jest mankiet szerszy , swobodnie obejmujący ramię badanego. Dzieci i niemowlęta również wymagają odpowiednio zmodyfikowanego mankietu. Pomiar ciśnienia wykonany aparatem ze zbyt małą lub zbyt dużą szerokością mankietu może zafałszować wynik badania i być powodem błędnej diagnozy lekarskiej.
Prawidłowe ciśnienie krwi
Nie wystarczy tylko poprawnie zmierzyć ciśnienie krwi, należy też wiedzieć, jak ocenić uzyskane wartości i o czym one świadczą. Za prawidłowe ciśnienie krwi Światowa Organizacja Zdrowia (WHO) uznała ciśnienie równe i niższe niż 130/80 mmHg. Ciśnienie w granicach 130-139/80-85 mmHg zaliczane jest do grupy tak zwanego ciśnienia wysokiego prawidłowego. Stan ten z reguły nie wymaga leczenia, ale zalecana jest szczególna ostrożność, regularna kontrola i przestrzeganie zaleceń dietetycznych, jak na przykład ograniczenie spożycia soli kuchennej.
Ciśnieniomierz domowego użytku
Skuteczna kontrola ciśnienia tętniczego obejmuje też samodzielny pomiar jego wartości, dokonywany przez pacjenta. Manometr jest bardzo dobrym urządzeniem pomiarowym, ale zmierzenie ciśnienia przy jego użyciu przez osobę niedoświadczoną, nie zawsze jest wiarygodne. Ponadto manometr wymaga obecności drugiej osoby, która wykona badanie. Dla potrzeb pacjentów istnieje ciśnieniomierz elektryczny, mierzący ciśnienie krwi na nadgarstku. Od badanego wymaga on tylko przybrania prawidłowej pozycji i naciśnięcia odpowiedniego przycisku. Poza ciśnieniem krwi, ciśnieniomierz elektryczny mierzy też puls pacjenta, czyli ilość uderzeń jego serca na minutę. Choć mniej wiarygodny niż manometr (może nieco zawyżać wartości ciśnienia), ciśnieniomierz elektryczny jest świetnym narzędziem samokontroli, polecanym przez lekarzy dla pacjentów z nadciśnieniem tętniczym.
Radioterapia jest metodą leczenia wielu chorób, nie tylko nowotworów. Zasadą tej metody jest wykorzystywanie do celów leczniczych silnych dawek promieniowania, które niszczą chore tkanki lub zmieniają ich aktywność bez ich niszczenia. Radioterapia polega zwykle na skierowaniu cienkiej wiązki promieni na tę część ciała, którą mamy leczyć.
Echokardiografia
Echokardiografia stanowi ważną, nieinwazyjną metodę, która jest powszechnie stosowana do oceny anatomii i czynności serca. Pozwala ona na ocenę ruchu mięśnia sercowego i zastawek wewnątrzsercowych oraz przepływ krwi w przedsionkach i komorach serca, a także naczyniach wieńcowych. Wszystkie te informacje można uzyskać poprzez użycie różnych technik echokardiografii (jedno-, dwuwymiarowej, dopplerowskiej).